Jest to jedna z możliwości dochodzenia swoich praw przez wierzycieli, w przypadku kiedy ich dłużnik unika zwrotu należności powołując się na brak środków umożliwiających tę spłatę, a mimo to dokonuje czynności prawnych przynoszących mu pewne korzyści. Choć skarga pauliańska jest dopuszczalna przez polskie prawo dość długo (ustawa z dnia 23.04.1964 r. – Kodeks Cywilny; Dz. U. nr 16, poz. 93 ze zm.) to jest ona wykorzystywana o wiele rzadziej niż mogłaby być.  Na podstawie skargi pauliańskiej można unieważnić czynność prawną, która nastąpiła po momencie udzielenia pożyczki, np. po pożyczeniu wspólnikowi kwoty 5 tys. zł pożyczający mający kłopoty ze ściągnięciem należności, a dowie się np., że dłużnik w tym czasie dokonał transakcji sprzedaży samochodu, bądź podarował dom dzieciom. ma prawo dochodzić na drodze sądowej unieważnienia tych czynności prawnych. Aby móc wnieść skargę pauliańską pokrzywdzony musi udowodnić zarówno celowe działanie na szkodę pokrzywdzonego przez dłużnika, jak i przez osobę trzecią. Korzystniej dla wnoszącego skargę, gdy chodzi o przepisanie domu na dzieci, gdyż przy tak bliskim pokrewieństwie to osoby trzecie muszą udowodnić, że nie wiedziały o długach ojca. W przypadku gdy samochód został sprzedany nieznanej osobie trzeciej trudno unieważnić transakcję.